November telt dertig dagen, maar het dubbele aan tegenslagen’.
Wat is november toch een klotemaand. Niet voor niets begint november met ‘no’. Vanaf de eerste dag van november 2018 is het een zooitje in Nederland en uiteraard in Hilversum.

Was het niet vanaf dag één dat het weer definitief in herfststand ging met tegelijkertijd een rampzalig verloop van sluiting van ziekenhuizen.
En sinds begin november dwalen patiënten met het bed onder de arm doelloos over straat.

Ook in Hilversum verspreidt november vanaf de eerste dag rampspoed met de sluiting van twee authentieke bruine kroegen als dieptepunt.
Café De Koninck-inn aan de Koninginneweg. Gerund door de meest excentrieke en legendarische horeca-ondernemer van Hilversum: Willem Does. Zijn kroeg ging begin november van de ene op de andere dag ten onder aan ‘samenloop van omstandigheden en tegenslagen’ volgens de Facebook pagina.

Een andere historische kroeg, Café Cartouche aan de Stationsstraat (sinds 1975), is ook per 1 november dicht vanwege verkoop en verbouwing.
Zo’n verbouwing is dan wel geen sluiting maar vaak wordt zo’n oude bruine kroeg er niet beter van.

Een bezoek aan Cartouche was aan het einde van de middag vaak aangenaam voorspelbaar. Je wist zeker dat ‘Ruitje en Ruitje’, zoals ik de twee samenwonende zestigers noemde, op hun vaste plek zaten. Zwijgend naast elkaar. ‘Ruitje en Ruitje’ droegen allebei altijd een verwassen flanellen geruit overhemd.
Ook de klusjesman zat er steevast. Van hem leerde ik plat Hilversums spreken. Een handig ezelsbruggetje hierbij is dat een enkele ‘a’ of dubbele ‘aa’ wordt uitgesproken als ‘òh’. Hij sprak vaak over Mòhrokkòhnen’, waarin het echte Hilversums perfect tot uiting kwam.
Of de lokaal geroemde spareribs. Die at je op de papieren placemat met die tekening van Herman Brood die hij maakte op een kladblaadje toen hij hier ooit at.

Nu zou je kunnen hopen op ‘verbouwen met behoud van sfeer’, maar een geruststellend voorbeeld hiervan ken ik niet. Zo’n café-verbouwing is altijd het definitieve einde van een tijdperk met bijhorende verhalen en herinneringen.
En sinds begin november dwalen Hilversumse stamgasten met de ziel onder de arm doelloos over straat.

Terwijl ik door de novemberregen terug naar huis fiets, kom ik langs het kruispunt met de verzorgingsflat waar -weer of geen weer- altijd op het onderste balkon die wat oudere man zat met boven zich een grote warmtelamp.
De rode gloed zag je al van verre.
Ik zie dat de lamp is weggehaald.
Hij zal toch niet …
Òh no!
Wat is november toch een klotemaand.


Filmpje
Café ‘De Koninck-inn’
Vorig jaar, 2017 – 4 november

 

 

Willem Davids
Columnist

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar.

Reageren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s