❡52: Column Willem Davids – Sensorisme

Dat zal ons college nog tegenvallen,
wanneer volgende week de treinen tussen Amsterdam en Hilversum weer normaal gaan rijden. Drie weken een beroerde verbinding met de hoofdstad was voor het college een zegen. Officieel was er zomerreces maar het wegblijven van pendelende badgasten op de stoep was natuurlijk een unieke gelegenheid voor het college om ongezien allerlei maatregelen door te drukken.

Ik heb het niet over nóg meer vergunningen voor tapasbarretjes, pizza- en fastfoodhokken in het dorp. Ik heb het ook niet over Ellie Lust die ineens het programma Opgelicht gaat presenteren ten koste van Jaap Jongbloed.

Nee, ik heb het over de grote stappen die deze weken zijn gemaakt in het optuigen van ‘Smart City Hilversum’, het project dat binnenkort van start gaat en over paar jaar vol in bedrijf moet zijn.
Een project met grote inbreuk op onze privacy, want wij, beste Hilversummers, worden stiekem volledig gedigitaliseerd.

De mogelijkheden zijn vrijwel onbegrensd

Er moet geen paniek uitbreken onder de bevolking en daarom vermeldt de website www.smartcityhilversum.nl dan ook zalvend:  “Smart City draagt bij aan duurzaamheid en de veiligheid op straat.”

Vanzelfsprekend!

“In samenspraak met bewoners wordt gewerkt aan de ontwikkeling van nieuwe diensten die gebruik gaan maken van beschikbare data op één dataplatform” aldus een recent persbericht.

Smart City projecten zijn in de kern gewoon IT-projecten. IT en de overheid vormen niet altijd een fijne combinatie en verantwoordelijk wethouder Wimar Jaeger heeft geen beste reputatie sinds het Media Mile-fiasco en zijn sjacheren met allerhande bijbaantjes.
“De mogelijkheden zijn vrijwel onbegrensd” hoor ik in een voorlichtingsfilmpje waar het Smart City Platform naar verwijst.

Precies daar zit het gevaar! Mij baart het zorgen als berichten op sociale media van bewoners worden bijgehouden, als locatiedata van mobiele telefoons worden geregistreerd via wifinetwerken, zodat Jaeger en zijn kornuiten 24/7 kunnen zien hoe wij door een buurt bewegen.
Veel Nederlandse gemeenten zijn niet in staat om de beveiliging van hun burgers goed te regelen. Hoe meer sensoren, infrastructuur en besturingssystemen een internetverbinding krijgen, hoe kwetsbaarder het wordt.
Ik zeg het het er voor de zekerheid graag even bij: een Smart City is geen zelfrijdende auto waar je niet meer hoeft te sturen. Onderdelen van slimme steden worden regelmatig gehackt. Er zijn volop voorbeelden van ‘slimme’ straatverlichting die op afstand werd uitgeschakeld door onbevoegden en van stoplichten die werden gemanipuleerd door hackers.
Bon, volgende week rijden de treinen weer volgens dienstrooster. Nú nog harder en met meer dan voorheen. Mijn advies: kijk op de NS-app en ontsnap. De sensors zullen je missen.

 

Willem Davids
Columnist

 

 

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar.

Tip: abonneer je. Kost niks.

langsdegreppelsvandegroest.nl

❡51: Column Rijko Koning – Oostwaarts

Ik verlaat de kale vlakte voor het station
en stuif op mijn fiets de tunnel in.
Met wapperende haren en 80 pagina’s pure poëzie die door mijn hoofd stuiven.

De Gebiedsagenda 1221 heeft mij diep geraakt.
Een uitgebreide agenda voor ons gebied en dat omarmd door alles en iedereen.
Wat een heerlijke ideeën. Wat een pareltjes.
Wat een groot warm bad van zalige woorden die je gedachtes zoetjes masseren.
Kompas, samen, verbrede reikwijdte, uitstraling, nieuwe dynamiek, menselijke maat, kleine korrel, kwaliteitsimpuls, diversiteit, stevige bomenrij, rustige straten, opgestroopte mouwen, buurtgevoel, programmatische flexibiliteit, entreegebied, gericht mengen, sociale cohesie, draagvlak, speelplekken, vergroening, klimaatadaptief, groene loper, energietransitieplan, visuele en fysieke verbindingen, collectief parkeren, betaalbare oplossingen.

‘Eerst afmaken waar je aan begonnen bent,’ zou mijn moeder hebben gezegd

Even een extra trapje erbij om vanuit de tunnel omhoog te fietsen.

In mijn fantasie probeer ik me al een nieuw Oosterspoorplein voor te stellen.
Het nieuwe bruisende hart voor Oost klopt ook al in mij.
Er ligt maar liefst 12 miljoen klaar om 55 panden op te knappen.
Met opknappen wordt eigenlijk slopen bedoeld.
Maar het knapt daar wel van op, zal menigeen zeggen.
Voor de percelen heeft de gemeente al voorkeursrecht gevestigd.
Daarmee kunnen ze de hand leggen op de moeilijke pandjes.
Dudok Wonen heeft de rest al jaren in bezit.
Laatste nieuws is dat de hele Spoorzone onder één bestemmingsplan gaat vallen.
Daar heeft onze minister Ollongren groen licht voor gegeven.
Dit is voor Hilversum een primeur die extra slagkracht gaat geven.
Dudokpark 1 barst haast uit zijn voegen van trots.

Ik knijp mijn remmen stevig in.
Kom piepend tot stilstand net voor ik de Kleine Drift over ga.
Het zweet breekt mij aan alle kanten uit.

Er had iets leuks voor het station zullen komen deze zomer.
Hoe simpel was dat te organiseren.
Leuk ook voor de Hilversummers zonder vakantie.
Maar nada noppie.
Even geen creativiteit en slagkracht in de burelen.
Ik realiseer me opeens dat het hele verprutste stationsgebied tot stand is gekomen door beslissingen van diverse wethouders en colleges door de jaren heen.
Het zal toch niet zo zijn dat mijn nieuwe bruisende hart voor Oost ook een desolaat kaal terrein wordt met bakken vol stagnerende plannen.
Dat je niet meer weet of je vóór of achter het station staat met je fiets.

‘Eerst afmaken waar je aan begonnen bent,’
zou mijn moeder hebben gezegd.
Wat mij betreft gevolgd door
‘dan pas Oostwaarts.’

 

Rijko Koning
Columnist

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar.

Tip: abonneer je. Kost niks.

langsdegreppelsvandegroest.nl

 

❡50: Column Remco Roeters – Juryleden

We zijn in een café te Hilversum waar werkelijk, maar dan ook echt werkelijk, iedereen welkom is …
Zelfs Gijs en ik. Ik zit graag op het terras om punten te geven aan het voorbij trekkend schoon. Gijs schuift aan. Ook hij is er niet vies van om als jurylid met duidelijk steekhoudende argumenten te fungeren. Het gaat er wild aan toe. Er fietst een verrassende versnapering voorbij. Korte rok. Een tanktop. Wapperende haren en een schitterend gezicht. Ik grijp direct naar de ‘9’. De uitbater komt met bier. Gijs ziet zijn kans en toont hem de ‘2’. Het terras buldert.

Ik mag graag naar mooie mensen kijken. Onder het genot van een biertje trekt de stoet aan ons voorbij. Punten geven doe ik dan ook graag. Meestal in het hoofd en ik slaak dan een hoog klinkend zuchtje. Ik val op gezichten en de karakters die daar in af te lezen zijn. Het is opvallend hoe tegenwoordig uiterlijk van belang is. Mooie mensen hebben vaak een betere baan, genieten meer aanzien en maken meer kans op succes. Maar niet in alle gevallen zo weet ik als ervaringsdeskundige. Gezien en gezien worden is ook al zo dingetje. Hiervoor kan je nog steeds uitstekend bij Mout terecht. Maar ook de Groest leent zich hier bij uitstek voor. Daar is het prima flaneren geblazen.

Polarisering is wat nu de klok slaat

Nee, dan vroeger. We hadden toen de zogenaamde Kakkers en de Dijkers. Ik was een Dijkertje die in Kakkerland leefde. Het was altijd, in mijn geval, een verbaal fenomeen. Maar toch, het maakte wel degelijk verschil uit of je op de Trompenberg, het Centrum, Oost, Zuid, de Kerkelanden of de Hilversumse Meent woonde. Ook tussen Hilversum, Bussum en Laren was er rivaliteit. Aan stigma geen gebrek. Het had ook niets met uiterlijk te maken. Kleding deed er wel weer toe. Diversiteit had een plek, en dus ook een thuis. Polarisering is wat nu de klok slaat. Meningen worden om de zoveel tijd anders verpakt. Maar punten uitdelen gaat gewoon door. Bewust of onbewust, we doen het allemaal.

Ik ben weer thuis aanbeland. Alleen. Gijs gaat zeer binnenkort verhuizen. Ik ga hem missen. Hilversum zal zonder deze ongenode gast uit Bussum niet meer het zelfde zijn. Ik neem een biertje en mijmer over de dag van morgen. Gelukkig is er vanavond Bob Ross met zijn schilderscursus op tv. Heerlijk rustig. Een nieuwe hobby ligt in het verschiet.

 

 

Remco Roeters
Columnist

 

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar.

Tip: abonneer je. Kost niks.

langsdegreppelsvandegroest.nl