❡02: Column Guus Beijer – HLiversum

Een paar maanden geleden
zag ik langs de Hilversumse dreven
borden met daarop het woord ‘WE’.
Je moet die borden gezien hebben.
‘WE’ stond erop.
‘WE’.
Meer niet.

Een paar dagen later waren de borden vervangen door: ‘WE LIVE’.
Had ik toch de hele tijd het Nederlandse ‘we’ gelezen, bleek het Engels te zijn.
Maar goed.
Mijn nieuwsgierigheid was wel gewekt.

Weer een paar dagen later stond er op die borden: WE LIVE HERE.
Tja. ‘We live here’.
So what? Hoezo? Wij wonen hier. Dat klopt.
Maar waarom staat dat met honderden borden langs de weg?

Het antwoord duurde niet lang. Een week later stond op al die borden: ‘WE HLIVERSUM HERE’.
Echt, het stond er!
HLiversum!
Welke dyslect had dit geschreven?
Welke halve zool had dit bedacht?

Wimar Jaeger lieve mensen.
Wimar Jaeger. De Bokito van de Hilversumse politiek.
Hij had een clubje creatievelingen bij elkaar getrommeld dat Hilversum beter op de kaart zou zetten. En dat ‘WE’-clubje heeft voor 330.000 euro deze slogan verzonnen. Hiermee zou Hilversum zich gaan vermarkten borstklopte Wimar in de media.
Hliversum het epicentrum van de hele mediawereld!
Mediaworld, Mediawelt, wat je wil.
330.000 Euro. Een schijntje, vond zijn goede vrind en ons aller burgervader Pieter Broertjes. Communiceren, daar ging ’t om.
En Wimar Jaeger vond, als een paling in een emmer snot, juist gezien de hoeveelheid (vooral negatieve) reacties het doel al bereikt.

Niet lang daarna kreeg datzelfde ´WE´-clubje echter zélf interne communicatieproblemen en werden ze aan de kant gezet.
Opstartproblemen beweerde Bokito met droge oogjes.
Een nieuw ´WE´-clubje moest er komen en meer geld.
Onze burgervader is niet te beroerd om er desnoods nog flink wat geld tegen aan te smijten, liet hij weten.

En nu, lieve mensen, hebben we onder leiding Anne Visser, de persoonlijke assistente van Wimar, een nieuwe club mensen die HLiversum aan de man gaat brengen.
Eén van de eerste initiatieven die deze ‘WE’-club gaat ondersteunen, zo las ik in de krant, zal het ontwikkelen en organiseren van de 11de editie van de Open Studio Dagen zijn.
Pardon? Hoor ik je denken.
De Open Studio Dagen die hadden we toch al sinds 2007? Dat is toch dat jaarlijks terugkerend tweedaags evenement waarbij half onnozel Nederland zich komt vergapen aan steeds dezelfde relikwieën van lang vervlogen televisie-tijden?
Jazeker, dat klopt. Maar één van de organisatoren van de Open Studio Dagen zit nu óók in het clubje van Wimar.
Snap je?
Maar ik begon over borden en vraag me oprecht af:
´WE´ heeft er nu een bord voor zijn kop?

 

Guus Beijer
Columnist