❡50: Column Remco Roeters – Juryleden

We zijn in een café te Hilversum waar werkelijk, maar dan ook echt werkelijk, iedereen welkom is …
Zelfs Gijs en ik. Ik zit graag op het terras om punten te geven aan het voorbij trekkend schoon. Gijs schuift aan. Ook hij is er niet vies van om als jurylid met duidelijk steekhoudende argumenten te fungeren. Het gaat er wild aan toe. Er fietst een verrassende versnapering voorbij. Korte rok. Een tanktop. Wapperende haren en een schitterend gezicht. Ik grijp direct naar de ‘9’. De uitbater komt met bier. Gijs ziet zijn kans en toont hem de ‘2’. Het terras buldert.

Ik mag graag naar mooie mensen kijken. Onder het genot van een biertje trekt de stoet aan ons voorbij. Punten geven doe ik dan ook graag. Meestal in het hoofd en ik slaak dan een hoog klinkend zuchtje. Ik val op gezichten en de karakters die daar in af te lezen zijn. Het is opvallend hoe tegenwoordig uiterlijk van belang is. Mooie mensen hebben vaak een betere baan, genieten meer aanzien en maken meer kans op succes. Maar niet in alle gevallen zo weet ik als ervaringsdeskundige. Gezien en gezien worden is ook al zo dingetje. Hiervoor kan je nog steeds uitstekend bij Mout terecht. Maar ook de Groest leent zich hier bij uitstek voor. Daar is het prima flaneren geblazen.

Polarisering is wat nu de klok slaat

Nee, dan vroeger. We hadden toen de zogenaamde Kakkers en de Dijkers. Ik was een Dijkertje die in Kakkerland leefde. Het was altijd, in mijn geval, een verbaal fenomeen. Maar toch, het maakte wel degelijk verschil uit of je op de Trompenberg, het Centrum, Oost, Zuid, de Kerkelanden of de Hilversumse Meent woonde. Ook tussen Hilversum, Bussum en Laren was er rivaliteit. Aan stigma geen gebrek. Het had ook niets met uiterlijk te maken. Kleding deed er wel weer toe. Diversiteit had een plek, en dus ook een thuis. Polarisering is wat nu de klok slaat. Meningen worden om de zoveel tijd anders verpakt. Maar punten uitdelen gaat gewoon door. Bewust of onbewust, we doen het allemaal.

Ik ben weer thuis aanbeland. Alleen. Gijs gaat zeer binnenkort verhuizen. Ik ga hem missen. Hilversum zal zonder deze ongenode gast uit Bussum niet meer het zelfde zijn. Ik neem een biertje en mijmer over de dag van morgen. Gelukkig is er vanavond Bob Ross met zijn schilderscursus op tv. Heerlijk rustig. Een nieuwe hobby ligt in het verschiet.

 

 

Remco Roeters
Columnist

 

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar.

Tip: abonneer je. Kost niks.

langsdegreppelsvandegroest.nl

❡45: ZomerColumn☀️ Remco Roeters – Vakantiestress

ZomerColumns in juli

Terwijl onze biertjes geserveerd worden,
vertel ik aan Gijs hoe leuk het was dat ik Hoegaarden Witbier zowel op Rhodos als Tenerife en zelfs op Koh Samui was tegengekomen. Of waar je op Bonaire een broodje filet americain met ei en ui kan eten en bij het eethuis op Playa del Inglés op Gran Canaria, die adverteert met ‘Hier de enige echte Hollandse Indonesische Rijsttafel.’ Beroemd zijn de heerlijke kaas/spek pannenkoeken bij TeJo’s Pannenkoekenbar in Kololi in Gambia bij 35 graden. Op Bali is de frikandel Jos Brink verkrijgbaar. Dat durfde ik niet eens te googelen …

Vaak begint vakantiestress met het beluisteren van andermans verhalen. Ze zijn net terug of gaan nog weg. Weken rondom de daadwerkelijke daad is dat het gespreksonderwerp waar maar niet vanaf geweken kan worden. Toehoorders, gekweld door enige jaloezie, horen het gedwee aan. Zo ook ik. Volgende stap is dan ook om mijzelf op het wereldwijde web te informeren waar ik mijn jaloersmakend verhaal vandaan kan halen. Na enig speurwerk valt hij dan in mijn emailmap.
Mijn eigen Boarding Pass: Mars 2020.
Scheduled Departure: July 2020.
Launch Site: Cape Canaveral, Air Force Station, Florida, Earth.
Arrival Site: Jezero Crater, Mars.
Rocket: Atlas V-541.
En helemaal geweldig; Award Points Earned: 504.668.731 Km.
Zo. Nu heb ik een verhaal!
“Maar je gaat toch niet echt?” Ik weet niet goed hoe ik mijn gezicht het beste kan omschrijven als ik naar Gijs kijk. “Nee, natuurlijk niet! Maar mijn naam wel! Ingegraveerd op een chip samen met miljoenen andere namen vliegen we dan naar Mars.” Gijs ziet er opgelucht uit. “Oh gelukkig, je gaat niet alleen.”

You want to go to Hilversum to see all the beautifal sites there?

Ander onderwerp besluit ik. En ik begin over het feit dat ik steeds meer rolkoffers door de straat heen getrokken zie worden. Waar komt men op af? Zou het dan toch Vision and Sound zijn? Misschien wel The Gooische Beer Brewery en Mout? Of toch The Town Hall en andere mooie gebouwen van Hilversum?
Ik zie mezelf al zitten bij een buitenlands reisbureau met de vraag of Hilversum een idee voor vakantie is? …
‘You want to go to Hilversum to see all the beautifal sites there? No, no! You go there to sleep and than visit Amsterdam!’ Grapt Gijs. Klinkt nog logisch ook.

“En?” vraag ik aan Gijs. “Weet je dan nu wat jij gaat doen deze zomer?” Gijs zet zijn glas neer, kijkt mij aan en zegt ‘”De vrouw en kinderen willen naar de camping, dus ik blijf lekker thuis.”

 

Remco Roeters
Columnist

 

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar.

Tip: abonneer je. Kost niks.

langsdegreppelsvandegroest.nl

❡38: Column Remco Roeters – Voetjebal

Het begon allemaal toen ik op vakantie was.
Al vrij snel vond ik een plaatselijk stamcafé waar ik dan ook met regelmaat te vinden was. Met lokaal bier. Het is vakantie. En wie denk je dat ik op vakantie tegen kom? Gijs!
Dit café begint steeds leuker te worden.

Als ik op woensdagavond weer neerstrijk aan de bar zie ik het voetbal aan staan op het grote scherm boven de keuken. Halve finale bekertoernooi Feyenoord – Ajax zo begrijp ik van Gijs.
Gijs is fanatiek voor Ajax. Het plezier dat hij beleeft aan ieder gescoord doelpunt door Ajax is ongeloofwaardig groot. 0 – 3. Nul – Drie!
Gijs kan zijn geluk niet op, en ik begin daar in mee te gaan. Het bier vloeit rijkelijk. Moest ik mij nu schamen omdat ik een leuke avond heb gehad dankzij voetbal? Ach, het is vakantie, kan mij het schelen.

Ik ben echt op vakantie!

De volgende avond was er darten met Van Barneveld en Van Gerwen.
Nu geef ik niet om darten en de teleurstellingen die Van Gerwen en Van Barneveld mij boden gaven mij gelijk. Nadat het darten klaar was, schakelde de eigenaar toch maar even naar de andere halve finale van het bekertoernooi. Willem II – AZ.
Zinderend zou dat worden, penalty’s na verlengen, da’s pas leuk!
Ik ben echt op vakantie! Willem II door!
Gijs blij! Immers, dat moest wel lukken, Ajax – Willem II, de bekerfinale.

De avond daarna, het is intussen vrijdag geworden en gelukkig even geen sport op de buis, kom ik Gijs weer tegen in ons café. Hij gaat kaarten kopen voor Real Madrid – Ajax, aankomende dinsdag. Hij heeft vanmiddag alle tickets geregeld. Maar thuis heeft Ajax nog verloren, probeer ik nog.
Dat ik dat niet begreep! Deze ploeg is tot alles in staat! Het vuur staat in zijn ogen. Ik ben oprecht onder de indruk van Gijs, wat een passie.

Toen ik weer in mijn geliefd Hilversum was, moest ik nog veel aan Gijs denken.
Ik zat die dinsdag aan de buis gekluisterd om Ajax met uiteindelijk 1 – 4 te zien winnen.
En toen gebeurde het ongelofelijke! Ik werd enthousiast voor Ajax!
Wat gebeurt mij nu!
Ik vind voetjebal en Ajax leuk! Reikhalzend uitgekeken naar alle wedstrijden tot woensdag 8 mei.
Geen woord ga ik dáár over reppen.
Mijn nieuwe rood–witte sjaal heb ik opgeborgen, en een roze boa aangeschaft.
Op naar het Eurovisie Songfestival!
Of heb ik dáår ook een nieuwe vakantie voor nodig!?

 

 

Remco Roeters
Columnist

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar.

Tip: abonneer je. Kost niks.