❡49: ZomerColumn☀️ Toon de Jongh – Vakantietje

ZomerColumns in juli

Het is bijna zover, er eventjes lekker tussen uit. We hebben een huisje geboekt, vlakbij een pittoresk stadje, met overal eettentjes en zonnige terrasjes. Het is iets meer dan een dagje rijden vanaf Hilversum en dan zit deze jongen aan een picknicktafeltje met een glaasje heerlijke wijn. Geen wolkje aan de lucht, de hele dag gezellig in het zonnetje.

De omgeving is werkelijk prachtig. We hebben deze locatie zorgvuldig uitgekozen. De streek is niet populair bij Nederlanders, je komt ze daar nagenoeg niet tegen. Geen gezeur aan je kop, geen beleefdheidsgesprekken, en ik hoef me niet te storen aan de grote hoeveelheid verkleinwoorden in de Nederlands taal.
Ik heb namelijk een verkleinwoordenfobie. En dat is besmettelijk.

In het Nederlands hebben we in toenemende mate de neiging om overal -je of -tje achter te zetten. We gaan een avondje stappen, een dagje weg, we gaan een bioscoopje en een terrasje pakken, een biertje of wijntje drinken en …, lekker in het zonnetje zitten. Beseffen we ons wel hoe immens groot deze energiebal is? En wij noemen dat ding zonnetje.

De verkleinmanie is vooral Nederlands

Je hoort het de hele dag in alle gelederen van de samenleving. Het stikt van de verkleinwoorden. Dikwijls heeft dat een functie, bijvoorbeeld om een verschil in grootte aan te geven. Maar net zo vaak is het totaal niet nodig. We hebben gewoon een barbecue in plaats van een barbecuetje.

Een biertje drinken is vooral gezellig maar ook verhullend. Het blijft nagenoeg nooit bij één klein glas pils. Het worden gemakkelijk drie zware Belgische bieren of meer.

Onlangs hoorde ik één van de dames van de bakker zeggen, over een klant die zojuist de deur uit liep, dat de man een beetje ‘in het warretje’ was.

Soms krijgt het verkleinwoord een nieuwe betekenis. Zo is een collegaatje altijd een vrouw en een mannetje altijd handig. Ook al is hij een boom van een kerel, we snappen elkaar direct als we voor een klus een mannetje hebben. Een dubbeltje is een dubbeltje en een kwartje is een kwartje.

Op het nippertje dit nog. Er zijn natuurlijk ook vaste uitdrukkingen. Ik hou niet van naamgrappen maar wijkwethouder Jan Kastje van noordwest Hilversum doet de gemiddelde villa geen eer aan. Broertjes en de kindergemeenteraad.
De verkleinmanie is vooral Nederlands. Komt het misschien omdat we in de lage landen geen bergen hebben? We voelen ons groter en benoemen veel om ons heen in kindertaal. Hoe gaat het? Nou, z’n gangetje. Die theorie zou best wel eens waar kunnen zijn.

Rustigjes aan, ik ben een paar weekjes weg.

 

Toon de Jongh
Columnist

 

 

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar.

Tip: abonneer je. Kost niks.

langsdegreppelsvandegroest.nl

❡44: Column Toon de Jongh – Buiten Kunst

Ja, daar is-ie!
Op het fietspad langs het spoor tref ik de Hilversumse straatkunstenaar Eric van der Vegt. Gewapend met een tas vol spuitbussen, afplakmateriaal, een tablet en een kwast, neemt hij even afstand van zijn nieuwste kunstwerk. Links en rechts vliegen fietsers en bromfietsers voorbij. Oelala, dit is niet helemaal zonder gevaar, denk ik.

Eric is wel wat gewend. Al jaren is hij actief op straat in Hilversum. Ik leerde hem kennen toen hij etalageruiten voorzag van witte kersttafereeltjes, jaren geleden. Inmiddels bepaalt hij meer en meer het straatbeeld met zijn SignPaint, StreetArt en WindowArt. Vorig jaar beschilderde hij ook de energiehuisjes op het nieuwe marktplein.

Eric is een bescheiden man, vol humor en altijd in voor een praatje met een bewonderaar van zijn buitenkunst. Hij noemt zichzelf op zijn website manisch creatief en chronisch gelukkig. Met een fijne penseel werkt hij hier en daar kleine details bij van dit enorme kunstwerk. The Finishing Touch, zo lijkt het.

Hello Energy, what frequency are you vibrating on?

Op het eerste paneel bij Tiramisu prijkt een deel van het oude tv-testbeeld.
Direct herkenbaar. Op deze toplocatie een goede garantie dat dagelijks duizenden al dan niet internationale treinreizigers, bewust of onbewust ervaren dat ze in de mediastad zijn. En zo gaat het nog minstens 80 meter verder.

Als ik verderop wil gaan kijken, vraag ik wat zijn nieuwe werk inhoudt.
Eric aarzelt even, rolt met zijn ogen en roept schijnbaar spontaan:
Hello Energy, what frequency are you vibrating on? Fotonen en radiogolven maken Beeld en Geluid. Dit geeft verrassingen onderweg, een spontane ontmoeting die je in gedachten meeneemt op je pad.’

Wat zo bijzonder is aan deze vorm van buitenkunst, is dat we gelukkig niet meer aankijken tegen lelijke graffiti van de stadsguerrilla met maar één spuitbus. Het is geen garantie, dat snap ik, maar de kans is veel kleiner. De meeste taggers hebben respect voor hun kunstzinnige collega’s. En dat is dikke winst.
Een voorbeeld daarvan is het wagenmakershuis op het Wagenmakersplein.
Ik roep het toch maar: check ericvandervegt.nl en manisch-creatief.nl

Een stadsdichter hebben we al. Waarom geen stadsbeeldhouwer of een stadsdrummer? Een stadsarchitect hebben we al jaren, daar gaat in geen honderd jaar een andere vakgenoot overheen. Een stadsdanseres, dat lijkt me leuk, of wat te denken van een stadsdanspaar. Een stadsdenker lijkt me geen overbodige luxe.

Eric is voor mij DE Stadskunstenaar van Hilversum.

 

Toon de Jongh
Columnist

 

 

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar.

Tip: abonneer je. Kost niks.

langsdegreppelsvandegroest.nl

❡37: Column Toon de Jongh – De Uitstootvrije Stad

Zíj hebben wethouder Sharon Dijksma.
In het journaal zegt ze: “Amsterdam wordt in 2030 een uitstootvrije stad.”
Die eeuwige glimlach, ook als ze praat, is van onze drievoudige staatssecretaris.
Haar heldere taal, in stem en in articulatie, maakt rauwe bonen zoet.
Ze kan zo in het jeugdjournaal.

Wíj hebben wethouder Jan Kastje.
Ik hoor hem al spontaan roepen, dat wij in Hilversum al jaren goed bezig zijn en dat het onder zijn leiding nog beter kan.
Uitstootvrij in 2028. Twee jaar eerder. Voortvarender.

Hilversum zou zo’n enorme operatie makkelijk aankunnen. Hilversum is kleinschalig maar stedelijk, lommerrijk en omringd door Het Gooisch Natuurreservaat. Schone lucht waait doorgaans over het Groene Hart van de randstad, en wordt gezuiverd door het nog te annexeren Wijdemeren.
Dat is al lekker schoon en in 2028 helemaal uitstootvrij.

Hilversum als pilotgemeente van Amsterdam

Sharons plan behelst meer: Eerst de oude diesels in 2020, milieuzones voor vrachtwagens, bussen in 2022, bestelbusjes, taxi’s, snor- en bromfietsen in 2025 uitstootvrij.
Er komen in Amsterdam zo’n 20.000 laadpalen bij en 25 snellaadstations.

Amsterdam maakt ook uitzonderingen. Dus is het verstandig dat wij de N201 Diependaalselaan en de N415 Soestdijkerstraatweg uitsluiten. En ook alle wegen die leiden naar ons Mediapark?

Hoe denkt Hilversum Oost er over? Straks wordt het opgelegd vanaf de andere kant van de spoorlijn. In een referendum kan Oost stemmen ja of nee uitstootvrij.
Uitslag, je raadt het al, Oost is tegen.

Een compromis is gevonden. Omdat de wind de meeste tijd uit het westen komt, worden de strenge regels alleen ten westen van de breuklijn ten uitvoer gebracht. Oost en West tevreden.

Mij lijkt een gezonde uitwisseling van ervaringen en denkrichtingen tussen Sharon en Jan, een goede stap in de richting. Wellicht kan Femke Halsema haar verbindende kracht inzetten.

Hilversum als pilotgemeente van Amsterdam. Het zou mooi zijn.

Is het mentaliteit of veerkracht?
Amsterdam is van de Amsterdammers, de stad is van iedereen.
Hilversum thuis is altijd lastig, in een stad van ieder voor zich.
We kunnen Jan Kast op stage jagen naar Amsterdam, of moeten we Sharon inhuren?

Misschien zit het toch in die glimlach.

 

 

Toon de Jongh
Columnist

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar.

Tip: abonneer je. Kost niks.