❡35: Column Willem Davids – Schurken

Ik had hier eigenlijk willen schrijven over de voordelen van een keiharde scheiding tussen Hilversum Oost en Hilversum West, met onze splijtende spoorlijn als grens.
Ik had me voorgenomen goed op te letten wat zoal de voordelen zijn van een harde Britse Brexit en wilde die voordelen dan vrolijk vertalen naar dit dorp.
Zo’n harde breuk hier in Hilversum is namelijk de enige oplossing én de beste.
Beter dan oeverloos en zinloos aan het hoofd van een onwillige wethouder blijven zeuren om een heronderzoek over het verbinden van Oost en West.
Oost wil wel, maar VDD-wethouder Scheepers (met wethouder Wimar Jaeger) wil het niet.

Ik zou zeggen: dan niet en klaar ermee.
Rot op met die flauwe beloofde doorkijkjes, die van Oost, onder de NS-bovenleiding door, naar West.
Gewoon Oost en West scheiden.
Hard en helder en in Oost gaan doen wat leuk is.
Klaar met dat geschurk en gevrij met de overkant.

Daarover had ik willen schrijven.

Maar de Britse Brexit is uitgesteld tot de herfst.
Het lijkt me daarom beter óók hier even te wachten met de grensposten.
Daar komt bij dat me deze week een zwaardere steen van het hart moet.

wat ben je een flapdrol als je met de vergeetsmoes moet wegkomen

Ik heb me namelijk nooit gerealiseerd dat in de politiek oplichten en bedriegen besmettelijk is.
Politici weigeren zich hiertegen te vaccineren, bij wijze van spreken.
Ik weet niet precies vanwaar dat virus is komen overwaaien, maar ergens in een politiek landschap hier ver vandaan moet het zijn ontstaan en nu grijpt het bij ons om zich heen.
Ik heb het nu over een andere Hilversumse wethouder, Wimar Jaeger. Die van D’66, media en economie.
De man die ‘vergeten’ is allerlei nevenfuncties te vermelden.
Tonnen (1 ton = 100.000 euro) gemeenschapsgeld zijn gestopt in Dudok in Concert en de Dutch Media Week. Deze feestjes zijn georganiseerd door de Dutch Media Foundation, waar wethouder Jaeger al meer dan twee jaar secretaris van blijkt te zijn.

Nu ben ik geen wethouder. Ik heb de bevolking niet gevraagd mij volledig te vertrouwen en op me te stemmen.
Maar wat ben je een flapdrol als je met de vergeetsmoes moet wegkomen.
Het is zo amateuristisch, zo armoedig, zo schaamteloos.
Het is gestrekt aanschurken tegen politiek oplichten en bedriegen.
Maar een geluk bij ongeluk. Het gemeentehuis, waar de besmetting is uitgebroken, ligt in West.

 

 

Willem Davids
Columnist

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar.

Tip: abonneer je. Kost niks.