❡43: Column Gerard Scheper – Stappen Met Miles

De Media Mile:
een interactieve wandelroute die loopt van het Stationsplein door het centrum naar het Instituut voor Beeld en Geluid. Je hoeft de knalgele stoeptegels maar te volgen. Volgens de flyer: ‘Zo kom je langs Hilversumse media hotspots en hoor je bijzondere verhalen over de Nederlandse media-geschiedenis.’
Start vanaf de VVV op het stationsplein.
Onderweg vier mediazuilen.
Eén zuil is het mikpunt van vandalen geweest (meldt de VVV later), dus nu tonen alle vier de vitrines een alternatief prachtsymbool: een vinyl plaatje met een goedkoop plastic microfoontje erop. Jammer!

Eerst een bezoek aan de VVV met de vraag hoe ik dit moet gaan doen. Het antwoord: ‘De app downloaden en alles wijst zich verder vanzelf.’ Zo gezegd, zo gedaan. Ik begin bij de VVV en open de app. Al na een paar onduidelijke stappen zit ik vast. Sterker nog, ik kom niet meer uit de app naar mijn beginscherm. Dus terug naar binnen bij het VVV-kantoor. De dame vertelt mij dat er wel vaker problemen zijn met de app. Haar advies: de telefoon geheel afsluiten en opnieuw opstarten. Maar niks hoor, de app blijft weigeren. Een collega van de dame weet te vertellen dat het handiger is om de route via de website te lopen. Op zoek naar de website.
Gevonden: www.mediamile.app.

 tien vragen die niets met Hilversum te maken hebben

Weer naar buiten. Ik kan alsnog dit spannende avontuur beleven. Via een filmpje stelt ene heer Miles me een aantal vragen. In totaal zullen dat er tien worden, zodat ik tot aan het eindpunt tien sterren kan verdienen.
Het eerste fragment is een nummer van Elton John.
Miles wil weten wat de titel is. Ik gok, maar helaas: ‘Dit was onjuist. Volgende keer beter …’
Maar wat is dan wel het goede antwoord? Miles zwijgt vooralsnog in alle talen.
We (Miles en ik) vervolgen de route.
Ik gok dat Elvis de meeste gouden platen heeft gekregen. Ster verdiend.
Bij de Vorstin geef ik weer een foutief antwoord, maar het juiste antwoord blijft wederom achterwege.
Frustrerend!
Voorbijgaande treinen en bussen maken het sowieso al niet makkelijk om de vragen te verstaan.
Inmiddels op de Lage Naarderweg realiseer ik me wat een saaie straat dit eigenlijk is. Geen visitekaartje voor de toerist.
Achter het oude TROS-gebouw is de opdracht een selfie te maken en te uploaden.
Hoera … dit levert weer een ster op.

Op weg naar Beeld en Geluid wordt jammer genoeg niet verwezen naar de NTS-reportagewagen Commer C-510 uit 1958, waar je zo voorbij loopt als je het niet weet (onbegrijpelijk!).
Eindpunt. Na tien vragen die niets met Hilversum te maken hebben.
Na een kleine enquête ontvang je als cadeau een Polaroid – die vervolgens niet verschijnt. Sjonge, wat een avontuur!
Nog iets positiefs? Jazeker: Miles verklapte uiteindelijk toch nog alle antwoorden op de vragen.

 

(Opening Media Mile 27 februari 2018)

 

Gerard Scheper
Columnist

 

 

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar.’

Tip: abonneer je. Kost niks.

langsdegreppelsvandegroest.nl

❡38: Column Remco Roeters – Voetjebal

Het begon allemaal toen ik op vakantie was.
Al vrij snel vond ik een plaatselijk stamcafé waar ik dan ook met regelmaat te vinden was. Met lokaal bier. Het is vakantie. En wie denk je dat ik op vakantie tegen kom? Gijs!
Dit café begint steeds leuker te worden.

Als ik op woensdagavond weer neerstrijk aan de bar zie ik het voetbal aan staan op het grote scherm boven de keuken. Halve finale bekertoernooi Feyenoord – Ajax zo begrijp ik van Gijs.
Gijs is fanatiek voor Ajax. Het plezier dat hij beleeft aan ieder gescoord doelpunt door Ajax is ongeloofwaardig groot. 0 – 3. Nul – Drie!
Gijs kan zijn geluk niet op, en ik begin daar in mee te gaan. Het bier vloeit rijkelijk. Moest ik mij nu schamen omdat ik een leuke avond heb gehad dankzij voetbal? Ach, het is vakantie, kan mij het schelen.

Ik ben echt op vakantie!

De volgende avond was er darten met Van Barneveld en Van Gerwen.
Nu geef ik niet om darten en de teleurstellingen die Van Gerwen en Van Barneveld mij boden gaven mij gelijk. Nadat het darten klaar was, schakelde de eigenaar toch maar even naar de andere halve finale van het bekertoernooi. Willem II – AZ.
Zinderend zou dat worden, penalty’s na verlengen, da’s pas leuk!
Ik ben echt op vakantie! Willem II door!
Gijs blij! Immers, dat moest wel lukken, Ajax – Willem II, de bekerfinale.

De avond daarna, het is intussen vrijdag geworden en gelukkig even geen sport op de buis, kom ik Gijs weer tegen in ons café. Hij gaat kaarten kopen voor Real Madrid – Ajax, aankomende dinsdag. Hij heeft vanmiddag alle tickets geregeld. Maar thuis heeft Ajax nog verloren, probeer ik nog.
Dat ik dat niet begreep! Deze ploeg is tot alles in staat! Het vuur staat in zijn ogen. Ik ben oprecht onder de indruk van Gijs, wat een passie.

Toen ik weer in mijn geliefd Hilversum was, moest ik nog veel aan Gijs denken.
Ik zat die dinsdag aan de buis gekluisterd om Ajax met uiteindelijk 1 – 4 te zien winnen.
En toen gebeurde het ongelofelijke! Ik werd enthousiast voor Ajax!
Wat gebeurt mij nu!
Ik vind voetjebal en Ajax leuk! Reikhalzend uitgekeken naar alle wedstrijden tot woensdag 8 mei.
Geen woord ga ik dáár over reppen.
Mijn nieuwe rood–witte sjaal heb ik opgeborgen, en een roze boa aangeschaft.
Op naar het Eurovisie Songfestival!
Of heb ik dáår ook een nieuwe vakantie voor nodig!?

 

 

Remco Roeters
Columnist

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar.

Tip: abonneer je. Kost niks.

❡22: Column Remco Roeters – Me & Mout

Ik mag graag uitgaan in het dorp van Hilversum.
Café Dudok bijvoorbeeld, mijn stamcafé waar ik een ‘flesje’ bestel. Hoegaarden Wit, voor mij al jaren favoriet.
Eetcafé Ieske, alwaar dit goddelijke goedje zelfs van de tap uitgeserveerd wordt.
En dan café Brabant, hopeloos op mijn route naar huis.

Ik heb met Gijs afgesproken.
Hij wilde dat nu wel eens van dichtbij zien. MOUT.
Zelfs in Bussum rent de reputatie al vooruit en als ik mijzelf mijn eerste keer bij MOUT herinner, ook Laren, Blaricum, Huizen, Loosdrecht en zelfs uit Amsterdam komt men naar hier om de nieuwste Hilversumse attractie te komen bewonderen. En onze Gemeente Hilversum heeft dan ook deze tent heftig gepromoot. Zelfs onze burgervader heeft er ‘stage’ gelopen.
Soms lijkt het zelfs wel de bedrijfskantine van het raadhuis, mediapark en de hockey- en golfclub. Een monument wat behouden moest worden en waarvan we eerst nog vonden dat het de puist op het marktterrein was. Het kan verkeren. Nu het gehele marktterrein klaar is moet toch gezegd dat met ook de komst van de bioscoop Vue Hilversum en de waterfontein en dus ook MOUT het hele boeltje leuk opgeknapt is.

Ik moet doorlopen want ik ben een beetje aan de late kant. Terwijl ik in de buurt kom valt mij toch op dat aan de buitenkant er veel te zien is. Door het vele glas kan je al goed naar binnen kijken en zijn de ketels van de brouwerij opvallend zichtbaar. Eenmaal binnen ga ik op zoek naar Gijs.

toen hij een biertje wilde bestellen moest er eerst afgerekend worden

Ik zie Gijs met een verbaasde blik zitten aan de bar. Hij kan het niet geloven waar hij nu weer terecht is gekomen. Langwerpige campingtafels met dito bankjes? Ik wijs nog naar de loungebank bij de openhaard en de ronde tafels met krukken daarom heen. En toen hij een biertje wilde bestellen moest er eerst afgerekend worden voordat je een biertje aan je lippen kon zetten. En dan het geluid binnen, je kon elkaar moeilijk verstaan! Ik kreeg de indruk dat het Gijs niet echt kon bekoren.
Na een ongemakkelijk uurtje gaat Gijs er vandoor. Ik hoop dat hij terug komt naar ons wonderschone dorp.

Ik loop richting huis via de kleine spoorbomen waar mij altijd een hindernis wacht. Ook nu kan ik hem niet ontlopen, mijn buurtcafé. Ik ga naar binnen en roep “Gerard, meid!” (Mag ik dat zeggen? Ja, dat mag ik zeggen!) “Mag ik een bekertje bier?” En een glimlach maakt zich meester van mijn gezicht, de buik steekt weer uit en onhoorbaar laat ik een heel klein scheetje … Ik ben bijna thuis.

 

Remco Roeters
Columnist

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar.